Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/11819 K.2016/1675

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından kusur belirlemesi ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Dava dilekçesinde; davacının iddiasının dayanağı olan bütün vakıaların sıra numarası altında açık özetlerinin gösterilmesi gereklidir (HMK m. l19/1-e). Mahkeme, davacının ön inceleme aşaması tamamlanana kadar usulüne uygun şekilde dayanılmayan vakıaları kendiliğinden inceleyemez. Dava sebebi ve dayanağı vakıalar açık ve somut şekilde ispata ve karşı tarafın savunmasına elverişli olarak ortaya konmalıdır.

Davacı, ön inceleme aşaması tamamlanana kadar, davalının kendisine küfür ettiği vakıasını ileri sürmemiştir. Mahkemece, usulüne uygun şekilde ileri sürülmeyen ve dayanılmayan bir vakıa esas alınarak davalı erkeğe kusur yüklenemez. Mahkemece davalı erkeğe yüklenen diğer kusurlu davranışlarda davacı kadının kişilik haklarına saldırı niteliğinde kabul edilemez.

Hal böyle iken davalı erkeğin eşine küfürlü sözler söylediği gerekçesiyle davacı kadın lehine manevi tazminata (TMK m. 174/2 ) hükmedilmesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.