Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/1191 K.2015/2142

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle tahkikat sona erip, sözlü yargılama ve hüküm için gün tayin edildikten sonra, davalı aynı yargı çevresindeki bir başka mahkemede kendisinin boşanma davası açtığından bahisle eldeki davada birleştirme talebinde bulunmuş ise de, birleştirmeye ilk davanın açıldığı mahkemece karar verilemeyeceğinden; bu husustaki talebin karşılanmamış olmasında bir isabetsizlik bulunmadığına ve gelinen aşamada diğer davanın "bekletici sorun" yapılmamasında da herhangi bir usulsüzlük görülmemesine göre, davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazları da yersiz bulunmuştur.

2-Boşanma sebebiyle manevi tazminata hükmedilebilmesi için, tazminat talep eden tarafın kusursuz veya az kusurlu olması yanında, boşanmaya sebep olan olayların kişilik haklarına saldırı niteliğinde olması da zorunludur (TMK. m. 174/2). Boşanmaya sebep olan olaylar bu nitelikte değilse manevi tazminata hükmedilemez. Mahkemece boşanma sebebi olarak kabul edilen olaylar davacının kişilik haklarına saldırı niteliğinde olmadığı gibi, bu nitelikte başkaca bir olayın varlığı da ispatlanamamıştır. Bu durumda davacı yararına manevi tazminata hükmedilemez. Bu husus nazara alınmadan manevi tazminata hükmedilmesi doğru olmamıştır.