Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/12164 K.2016/2783

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı erkek tarafından kusur belirlemesi, nafakalar, tazminatlar, velayet yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalıya kusur olarak yüklenen fiziksel şiddet eyleminden sonra evlilik birliğinin devam ettiği, bu eylemin davacı tarafından affedildiği, en azından hoşgörüyle karşılandığı, bu sebeple kusur belirlemesinde dikkate alınmasının mümkün bulunmadığı, ancak mahkemece kabul edilen ve geçekleşen diğer vakıalara göre boşanmaya sebep olan olaylarda tamamen kusurlu olduğu anlaşılmakla, davalı

erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Toplanan delillerden davacı kadının asgari ücret düzeyinde sabit ve düzenli gelirinin bulunduğu, davalı erkeğin ise orman kesme işinde çalıştığı, tarafların gelir düzeyleri nazara alındığında Türk Medeni Kanununun 175. maddesi koşullarının gerçekleşmediği anlaşılmaktadır. Bu yön nazara alınmadan kadın yararına yoksulluk nafakasına hükmedilmesi doğru olmamıştır.