Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/12236 K.2016/5863

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı erkek tarafından kusur belirlemesi ve nafaka yönünden, davalı kadın tarafından ise tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, d avacı erkeğin tüm, davalı kadının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Mahkemece davalı kadının daha ziyade kusurlu olduğu kabul edilip boşanma kararı verilmiş ise de, toplanan delillerden davacı erkeğin kadına hakaret ve tehdit ettiği, davalı kadının ise kayınvalidesine hakaret ettiği ve müsrif olduğu anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu olaylara göre evlilik, birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda davacı erkek davalı kadına oranla daha fazla kusurludur.

Az kusurlu eşin boşanmaya itirazı hakkın kötüye kullanımı niteliğinde olup, davada Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi koşullarının oluştuğu dikkate alındığında boşanma kararı sonucu itibari ile doğru bulunduğundan, davalı kadının bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmemiş; boşanma hükmünün kusur belirlemesine ilişkin gerekçesinin açıklanan şekilde değiştirilerek ve düzeltilerek onanmasına (HUMK m. 438/son) karar verilmesi gerekmiştir.