Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/12274 K.2016/2033

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesi gereği açılan boşanma davasıdır. Mahkemece dava kabul edilerek tarafların boşanmalarına karar verilmiş ve davacı kadın lehine aylık 500,00 TL yoksulluk nafakası ödenmesine karar verilerek davacı kadının tazminat talepleri reddedilmiştir. Mahkemelerin her türlü kararlarının gerekçeli olarak yazılması Anayasa hükmüdür (m. 141/3).

Mahkemenin, tarafların açıklamalarını dikkate alarak değerlendirmesi ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesi hukuki dinlenilme hakkının da (HMK m. 27) gereğidir. Yargı organları her iki tarafın iddia ve savunmaları ile delillerini değerlendirip, sabit görülen maddi vakıaları ve bunlardan çıkardıkları sonuç ve hukuki sebepleri gerekçelerine yansıtmalıdırlar.

Mahkemenin kararında; boşanma hükmü yönünden soyut ifadelerle yetinmek suretiyle herhangi bir gerekçeye yer vermediği, buna karşılık; yoksulluk nafakası yönünden; davalı erkeğin tam kusurlu olduğunu, tazminat talepleri yönünden ise tarafların eşit kusurlu olduğunu belirterek fer'i taleplerin gerekçesinde de çelişki yarattığı görülmüştür.

Mahkeme kararının asıl talep yönünden gerekçesiz olması ve fer'i talepler yönünden ise gerekçelerde çelişki yaratılması, doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.