Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/13056 K.2016/3272

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı kadın tarafından, kusur belirlemesi ve tazminat taleplerinin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece, boşanma kararı verilip davalı-davacı kadının tazminat talepleri reddedilmiş ise de; yapılan soruşturma ve toplanan delillerden davacı-davalı erkeğin güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu, birlik görevlerini yerine getirmediği, eşine şiddet uyguladığı, tehdit ve hakarette bulunduğu, davalı kadının ise eşine hakaret ettiği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu duruma göre davacı-davalı erkeğin davalı-davacı kadına oranla "daha fazla" kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Bu durumda boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakları saldırıya uğrayan, mevcut ve beklenen menfaatleri zedelenen davacı kadın yararına Türk Medeni Kanununun 174. maddesinin (1.) ve (2.) fıkrası gereğince uygun miktarda maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, bu isteklerin reddi doğru bulunmamıştır.