Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/13670 K.2016/3844

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 01.03.2015 günü duruşmalı temyiz eden davacı-karşı davalı ... vekili Av. ... ile karşı taraf davalı-karşı davacı ... vekili Av. ... geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davalı-karşı davacı kadının ruhsal rahatsızlığının ileri sürülmesi üzerine, mahkemece davalı-karşı davacı kadının rahatsızlığının, evlilik birliğinin çekilmez hale getirici ve tedavisi mümkün olmayan bir hastalık olup olmadığı yönünde rapor aldırılmış,...

Üniversitesi Eğitim ve Araştırına Hastanesinin 14.08.2013 tarih ve 83529411-26/12601 sayılı raporunda sosyal şifa halinin sürdüğü, evlilik birliğinin çekilmez hale getirecek düzeyde ruhsal bir rahatsızlığının olmadığı belirtilmiş, ...

Kuruluna ait 17.11.2014 tarih ve 5257 karar sayılı raporda ise kadının (eksitasyon) ve (depresyon) nöbetleri ile tam bir akli sağlık nöbetleri içinde bulunduğu (serbest ara dönemler)’le seyreden (Bipolar Affektif Bozukluk) denilen devri bir psikoz olan akıl hastalığına musab olduğu, hali hazır durumu ile hastalığının serbest ara dönemde (remisyon döneminde) olup tıbbi tedavi ile kontrol altında olduğu, musab olduğu hastalığının ortak hayatı çekilmez hale getirecek düzeyde olmadığı belirtilmiştir.

Dava ve taraf ehliyeti kamu düzenine ilişkin olup, hakim tarafından kendiliğinden (re'sen) gözetilir. Yargılamada her iki tarafın beyanı ve aldırılan rapora göre davalı-karşı davacı kadının bipolar duygulanım bozukluğu, şizofreni, şizoaffektif bozukluk organik olmayan psikotik bozukluk tanıları ile takibinin yapıldığı, hastalığının remisyonda olduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece, davalı-karşı davacı kadın hakkında rapor aldırılmış ise de; kadının vesayet altına alınmasının gerekip gerekmediği araştırılmamıştır. Bu durumda mahkemece yapılacak iş Türk Medeni Kanununun 405. ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 42. maddesi uyarınca davalı-karşı davacı kadının vesayet altına alınmasının gerekip gerekmediğinin araştırılması ve bu hususun ön sorun sayılarak sonucuna kadar yargılamanın bekletilmesinden ibarettir.

Bu yön göz önünde tutulmadan, yargılamaya devam olunarak işin esası hakkında karar verilmesi usul ve kanuna aykırı bulunmuştur.