Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/13846 K.2016/4484

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından; velayet ve kişisel ilişki yönünden, davalı tarafından ise; tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece, davalı ağır kusurlu kabul edilerek tarafların Türk Medeni Kanununun 161, 162 ve 166. maddeleri gereğince boşanmalarına karar verilmiş ise de; yapılan soruşturma ve toplanan delillerden; davacı erkeğin eşinin başkası ile olan ilişkisini öğrendikten sonra eşini affettiği, tarafların dava tarihinden sonra 2014 Şubat ayına kadar birlikte yaşadıkları anlaşılmaktadır.

Bu suretle dava tarihinden önceki davalı kadından kaynaklanan boşanmaya sebep olan nitelikteki vakıaların davacı erkek tarafından affedildiği en azından hoşgörüyle karşılandığı, dava tarihinden sonra meydana gelen vakıaların ise bu davada değerlendirilemeyeceği gerçekleşen bu hukuki ve fiili duruma göre davacı erkeğin davasının reddi gerekirken, delillerin takdirinde hataya düşülerek yetersiz gerekçe ile boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.