Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/14221 K.2016/4914

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından, kusur belirlemesi, reddedilen tazminatlar ve nafakalar ile iştirak nafakasının miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece, taraflar eşit kusurlu kabul edilerek boşanmaya karar verilmiş ise de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden davacı kadının eşine çimdik attığı, hakaret ettiği ve ailesinin müdahalesine sessiz kaldığı, buna karşılık, davalı erkeğin ise ailesinin müdahalesine izin verdiği, hakaret ve tehdit ettiği ve güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu, kadının çimdikleme eyleminden sonra tarafların barışarak bir arada yaşadıkları, ve bu vakıanın davalı erkek tarafından affedildiği, en azından hoşgörü ile karşılandığı anlaşılmaktadır.

Gerçekleşen bu duruma göre, evlilik birliğinin sarsılmasında ve boşanmaya neden olan hadiselerde erkeğin, kadına göre daha ağır kusurlu olduğunun kabulü gerekmektedir. Bu husus gözetilmeden tarafların eşit kusurlu kabulu ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davacı kadının maddi ve manevi tazminat taleplerinin (TMK m.174/1-2) reddi doğru olmamıştır.