Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/14276 K.2015/16234

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: Dava, babaanne ile torunu arasında kişisel ilişki kurulması isteğine ilişkindir. Çocuk ... 2.2.2012 doğumlu olup, ana ve babası boşanmış; boşanma kararı ile velayet davalı (anne)ye bırakılmış, velayetin kullanılması kendisine bırakılmayan babaya, çocuğunu her haftasonu Cumartesi saat 09.00'dan takip eden Pazar günü 17.00'ye kadar, dini bayramlarda bayram süresince ve yarıyıl tatillerinde kişisel ilişki hakkı tanınmış, karar 5.10.2012 tarihinde kesinleşmiştir.

Kanuna göre olağanüstü haller mevcutsa, çocuğun menfaatine uygun düştüğü ölçüde diğer kişilere özellikle hısımlarına çocukla kişisel ilişki kurulması hakkı tanınabilir (TMK. md. 325/1). Boşanma kararı ile kendisine kişisel ilişki hakkı tanınmış olan baba ile annesi olan davacının aynı şehirde oturdukları, zaman zaman hafta sonları görüştükleri ve birlikte oldukları yapılan soruşturma ve toplanan delillerden anlaşılmaktadır.

Davacının torunuyla görüşmesine, babanın engel çıkardığı iddia ve ispat edilmemiş, çocuğun babaannesiyle görüşmesine babanın karşı koyduğu ileri sürülmemiştir. Başka bir ifade ile davacı, babaya tanınan kişisel ilişki süresi içinde torununu görme ve aile bağlarını koruma ve geliştirme imkanına sahiptir. Ortada davacıya kişisel ilişki hakkı tanınmasını gerekli ve haklı kılan olağanüstü bir durum bulunmamaktadır.

O halde davanın reddi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.