Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/14445 K.2016/5767

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Hukuk Muhakemeleri Kanununun 305. maddesi uyarınca "hüküm, yeterince açık değilse veya icrasında tereddüt uyandırıyorsa yahut da birbirine aykırı fıkralar içeriyorsa, tavzih yoluna başvurulabilir, tavzihle taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar sınırlandırılamaz, hüküm genişletilemez ve değiştirilemez" (HUMK m. 455). Temyize konu kararda tavzih şartları oluşmadığı gibi hükmün değiştirilmiş olması sebebiyle de tavzih hukuki sonuç doğurmaz.

Mahkemece, 16.04.2015 tarihli kısa kararda velayeti davalı- davacı anneye verilen müşterek çocuk ile baba arasında kurulan kişisel ilişkide ayrı yerde bulunmaları halinde her ayın 1. haftası Cuma günü saat 9.00' da yanına alması düzenlenmişken, gerekçeli kararda tavzih edildiği söylenerek saat 17.00'da alınması şeklinde değiştirilmiş olduğu,

yine kısa kararına yazılan C-Birleşen 2012/191 esas sayılı dosya yönünden başlığı altındaki 3 numaralı bendin zuhülen yazıldığı söylenerek gerekçeli kararın hüküm fıkrasından çıkarıldığı ve yargılama giderleri ve vekalet ücretinin yeniden düzenlendiği görülmüş ve kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır.

Hukuk Muhakemeleri Kanununun 294/3. maddesi uyarınca, hükmün tefhimi, her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz (6100 s. HMK m.298/2) . Buna göre, tefhim edilen hüküm sonucu yanlış da olsa, gerekçeli kararın, tefhim edilen hüküm sonucuna uygun düzenlenmesi gerekmektedir. Yanlışlık ancak temyiz/kanun yoluna başvurulması ve kararın bozulması halinde düzeltilebilir. Tefhim edilen ve duruşma tutanağına geçirilen hüküm sonucu ile gerekçeli karar arasındaki aykırılık diğer yönler incelenmeden tek başına bozma sebebi olur. O halde, mahkemece yapılacak iş 10.04.1992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek yeniden karar oluşturmaktan ibarettir.