Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/14650 K.2016/5556

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından, yoksulluk nafakası talebinin reddi, iştirak nafakası ve tazminat miktarları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle 17.09.1997 doğumlu müşterek çocuk Semanur için takdir ve tayin edilen iştirak nafakasının, ergin olduğu tarihe kadar devam edeceğinin ve davacı kadın lehine 3.000 TL. maddi, 4.000 TL. manevi tazminata (TMK m. 174/1-2) hükmedildiği halde hüküm kısmına 3.000 TL. maddi, 4.000 TL. maddi tazminat olarak yazılmasının mahallinde düzeltilebilir maddi hata niteliğinde bulunduğunun anlaşılmasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat azdır. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.