Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/15162 K.2016/6799

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı kadın tarafından, tazminat ve nafaka miktarları ile eşya alacağı talebinin reddi ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, davalı-davacı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat azdır. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak, daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK m. 174/1) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

3-Dava açılırken alınan başvuru harcı, dava dilekçesindeki isteklerin tümünü kapsar. O halde davalı-davacı kadının talep ettiği eşyaların neler olduğu ve dava tarihindeki bedelleri açıklattırılmak, bedelleri üzerinden nispi harcın peşin kısmının yatırılması için davalı-davacıya usulüne uygun olarak süre vermek, (Harçlar Kanunu md.30-32) harç noksanlığı giderildiği takdirde, bu talebin esasını incelemek ve hasıl olacak sonuca göre karar vermek, aksi halde; Harçlar Kanununun 30. maddesi gereğince işlem yapmak gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırıdır.