Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/15240 K.2015/18525

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı erkek tarafından, tedbir nafakası ve davalı-karşı davacı kadının kabul edilen ziynet alacağı davası yönünden; davalı-karşı davacı kadın tarafından ise, karşı boşanma davasının reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ait temyiz itirazlarının incelenmesi artık mümkün bulunmamasına ve özellikle davacı-karşı davalı erkeğin reddedilen boşanma davasına ilişkin hükmün Dairemizin 13.12.2013 tarihli bozma ilamında onandığının anlaşılmasına göre, davalı-karşı davacı kadının tüm, davacı-karşı davalı erkeğin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece, ziynet alacağı talebine ilişkin verilen ilk hüküm Dairemizin 13.12.2013 tarihli ilamı ile davalı-karşı davacı kadının ziynet bedelleri yönünden 15.000 TL. talep etmesine ve yargılamada davalı-karşı davacı kadın tarafından bu hususta yapılmış bir ıslah talebinin de bulunmamasına rağmen, talep aşılarak 15.970 TL. ziynet bedeline hükmedilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu yönünde bozulmuş ve mahkemece bozma ilamına uyulmuştur.

Bozmaya uyan mahkemece bozma ilamına uygun karar verme zorunluluğu hasıl olmuştur. Açıklanan sebeplerle davalı-karşı davacı kadın lehine hükmedilen ziynet alacağı bedeline karşı dava tarihinden itibaren faize karar vermek gerekirken, dava dilekçesi ile talep edilen kısma dava, ıslah ile talep edilen kısma ıslah tarihinden itibaren faize karar verilmesi doğru olmamıştır.

Ne var ki, bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanması gerekmiştir (HUMK.md.438/7).