Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/15468 K.2016/6822

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemelerin her türlü kararlarının gerekçeli olarak yazılması Anayasa hükmüdür (m. 141/3). Mahkemenin, tarafların açıklamalarını dikkate alarak değerlendirmesi ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesi hukuki dinlenilme hakkının da (HMK m.27) gereğidir. Yargı organları her iki tarafın iddia ve savunmaları ile delillerini değerlendirip, sabit görülen maddi vakıaları ve bunlardan çıkardıkları sonuç ve hukuki sebepleri gerekçelerine yansıtmalıdırlar.

Somut olaya gelince; mahkeme tarafından her iki dava kabul edilerek, davacı-karşı davalı kadın yararına maddi ve manevi tazminat, davalı-karşı davacı erkek yararına da manevi tazminata hükmolunmuştur. Gerekçeli kararda, davacı-karşı davalı kadın yararına maddi ve manevi tazminatların, davalı-karşı davacı erkek yararına da manevi tazminatın neden kabul edildiğine ilişkin hiçbir gerekçe belirtmemiş, bu husus gerekçede tartışılmamıştır.

Bu haliyle karar, yeterli gerekçeden yoksun olup. Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 294/1-c maddesindeki unsurları içermemektedir. Bu bakımdan, tazminatlara ilişkin istekler yönünden gerekçesiz karar oluşturulması usule aykırı bulunmuştur.