Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/16593 K.2016/7939

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı erkeğin bağımsız bir konut temin ettiği, davalının babasının, davacı kadına yönelik hakaretinin duyumdan ibaret olduğu ve bu hususların kusur olarak hükme esas alınamayacağının, böylece mahkemece sabit görülen diğer kusurlu davranışlara göre boşanmaya sebep olan olaylarda davalı erkeğin tam kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Velayet düzenlenirken; gözönünde tutulması gereken temel ilke, çocuğun "üstün yararı” (Birleşmiş Milletler Çocuk Haklarına Dair Sözleşme md.3. Çocuk Haklarının Kullanılmasına ilişkin Avrupa Sözleşmesi m. 1; TMK m. 339/1, 34.3/1, 346/1. Çocuk Koruma Kanunu m. 4/b)'dır. Çocuğun üstün yararı belirlenirken: onun bedensel, zihinsel, ruhsal, ahlaki ve toplumsal gelişiminin sağlanması amacının gözetilmesi gereklidir.

Ana ve babanın yararları; boşanmadaki kusurları, ahlaki değer yargıları, sosyal konumları gibi durumları, çocuğun üstün yararını etkilemediği ölçüde gözönünde tutulur.

Bu sebeplerle Mahkemece 4787 Sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 5. maddesi gereğince Aile Mahkemesi bünyesinde bulunan psikolog, pedagog ve sosyal çalışmacıdan oluşan uzmanlardan inceleme ve rapor istenip; müşterek çocuk ..... velayetinin ebeveynlerden hangisine bırakılmasında yararının olduğunun saptanması ile diğer deliller de göz önüne alınarak velayet konusunda bir karar verilmesi gerekirken, bu hususta eksik incelemeyle hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.

3-AA/HA/YE