Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/17077 K.2016/8594

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Boşanma davası 01.06.2005 tarihinde açılmış, mahkemece 26.07.2005 tarihinde tarafların Türk Medeni Kanununun 166/3. maddesi uyarınca anlaşmalı boşanmasına karar verilmiştir, Davacı kararı on yıl sonra tebliğe çıkarmış, davalıya 05.05.2015 tarihinde tebliğ edilmesi üzerine davalı kararı süresi içerisinde temyiz etmiştir.

Davalı, temyiz dilekçesinde anlaşmalı boşanma kararı verilmesinden sonra, davacı ile aynı çatı altında birlikte yaşamaya devam ettiklerini ve bu süre içinde çocukları olduğunu ileri sürmüştür. Tarafların nüfus kayıtlarından da 2008 doğumlu Aleyna isimli çocuklarının olduğu anlaşılmaktadır.

Tarafların anlaşmalı boşanma taleplerine ve bu yönde hüküm almalarına rağmen, hukuki ve fiili bir engel olmadığı halde, davacı erkeğin gerekçeli kararın on yıl sonra davalıya tebliğini istemesinin Türk Medeni Kanununun 2. maddesinde yer alan dürüstlük kuralına aykırı olduğunun anlaşılması yanında, davacı erkeğin boşanma isteğinin ve bu yöndeki iradesinin samimi olmadığı açıktır.Bu husus göz önüne alınarak davanın reddine karar vermek üzere hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.