Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/1731 K.2015/16974

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı kadın tarafından tazminat miktarları, ziynet talebinin reddi yönünden; davalı-davacı erkek tarafından ise her iki boşanma davası ve kişisel ilişki yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı kadının tüm, davalı-davacı erkeğin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Velayet hakkı anneye verilen 26.10.2005 doğumlu müşterek çocuk .... ile baba arasında kurulan kişisel ilişkinin, aynı şehir - ayrı şehir ayrımı yapılarak ayrı şehirde yaşamaları durumunda yılda yalnızca bir kez 30 gün süre ile baba ve çocuğun bir arada olacağı şekilde düzenleme yapılması; gerek babalık duygularının tatmini, gerekse çocuğun babaya olan güven ve sevgisinin kazanılması açısından yetersiz olmuştur. Öte yandan günümüzdeki ulaşım imkanları gözönüne alındığında ayrı şehir veya aynı şehirde oturmalarına göre kişisel ilişki düzenlemesine de ihtiyaç bulunmamaktadır. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün kişisel ilişkiye yönelik bölümünün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HUMK md. 438/7).