Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/18563 K.2016/10864

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dilekçesinde davacının iddiasının dayanağı olan bütün vakıaların sıra numarası altında açık özetlerinin gösterilmesi gereklidir (HMK m. 119/1). İspatın konusunu tarafların üzerinde anlaşamadıkları ve uyuşmazlığın çözümünde etkili olabilecek çekişmeli vakıalar oluşturur ve bu vakıaların ispatı için delil gösterilir (HMK m. 187/1). Usulüne uygun biçimde bildirilen vakıaların doğru olduğu yargılama sırasında ispat edilirse, tarafların talep sonuçları da bu duruma göre kabul veya reddedilecektir. Kanunda öngörülen istisnalar dışında, hakim, iki taraftan birinin söylemediği şeyi veya vakıaları kendiliğinden dikkate alamaz ve onları hatırlatabilecek davranışlarda dahi bulunamaz (HMK m. 25).

Davacı erkek, dava dilekçesinde, cevaba cevap dilekçesinde "eşinin kendisine hakaret ettiği ve aşağılayıcı beyanlarda bulunduğu" vakıasına dayanmadığı halde, mahkemece bu yöndeki tanık beyanı esas alınarak usulüne uygun şekilde ileri sürülmeyen ve dayanılmayan bir vakıaya dayanarak kadına kusur yüklenmesi doğru olmamıştır. Mahkemece belirlenen ve gerçekleşen diğer kusurlu davranışlara göre davacı erkek ağır kusurludur.

Davalı kadının boşanma davasına itirazı hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olup evlilik birliğinin devamında kadın ve çocuklar bakımından korunmaya değer bir yarar kalmamış, Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi koşulları davacı erkek bakımından oluşmuştur.Verilen hüküm sonucu itibariyle doğru olduğu durumlarda, hükmün gerekçesinin düzeltilerek onanması mümkündür.

Mahkemece, tarafların eşit kusurlu olduklarına yönelik tespit yerinde değilse de, verilen boşanma kararı sonucu itibariyle doğru olmakla, boşanmaya ilişkin hükmün gerekçesi düzeltilmek suretiyle (HUMK m. 438/son) onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.