Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/19151 K.2016/11721

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı tarafından, her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: Davacı-davalı erkek tarafından Türk Medeni Kanununun 161. maddesi uyarınca boşanma davası ikame edilmiş, davalı-davacı kadın tarafından da Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesi uyarınca karşı dava açılmış, mahkemece erkeğin davasının kabulü ile kadının boşanma davasının şiddet vakıasına dayanmadığı gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Tüm dosya kapsamı ve toplanan delillerle; davalı-davacı kadının karşı dava dilekçesiyle eşinin kendisini darp ettiğini iddia ettiği ve bu nedenle koruma tedbiri talebinde bulunduğu dikkate alındığında, davalı-davacı kadının fiziksel şiddet vakıasına dayanmadığından bahsedilemez. Bu bağlamda, bir kısım tanık anlatımları ve 15.01.2015 tarihli doktor raporuyla da belirlendiği üzere davacı-davalı erkeğin, davalı-davacı kadına fiziksel şiddet uyguladığı anlaşılmaktadır.

Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davalı-davacı kadın da dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, davalı-davacı kadının boşanma davasının kabulü ile boşanmaya karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.