KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2015/19188 E., 2016/11569 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Haziran 2016
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi
- Dava türü
- Karşılıklı Boşanma-Ziynet Alacağı
Karar Metni
288 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı kadın tarafından, asıl davanın kabulü, birleşen davanın reddi ve ziynet alacağının reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Mahkemece, evlilik birliğinin sarsılmasına sebep olan olaylarda, davalı-davacı kadının tamamen kusurlu olduğu kabul edilerek, kadının davasının reddine, erkeğin davasının kabulüyle boşanmaya karar verilmiş ise de; davalı-davacı kadının mahkemece kabul edilen kusurlu davranışları yanında, davacı-davalı erkeğinde, eşinin ailesi ile görüşmesine müdahale ettiği ve eşini gece yarısı ailesinin evine bıraktığı, anlaşılmaktadır. O halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Gerçekleşen olaylar karşısında davalı-davacı kadın da dava açmakta haklı olup, davasının kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde reddi doğru görülmemiştir.
2-Mahkemece davalı-davacı kadının dilekçesinde talep ettiği ziynetlerin "kadın tarafından bozdurulup bir kısmının harcandığı kalanının evin ihtiyaçlarında kullanıldığı ve davacı-davalı erkekte ziynet kalmadığı" gerekçesi ile reddine karar verilmiştir. Kadın dava dilekçesinde evlilik içinde takılan ziynetlerin erkekte kaldığı vakıasına dayanmıştır. Davacı-davalı erkek 17.06.2015 tarihli celsedeki beyanında "ziynetlerin bir kısmını davalının bozdurup harcadığını 1500 TL'lik bölümünün ise bozdurularak evin dış cephe yalıtımında kullanıldığını" beyan etmiştir. Gerçekleşen bu durum karşısında davacı-davalı erkek tarafından evin tamiratı için harcandığı bildirilen miktar üzerinden ziynet alacağına ilişkin davanın kabulü gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2015/19188, K. 2016/11569, 13 Haziran 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama