Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/19620 K.2016/13749

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından kendi boşanma davasının reddi, ziynet alacağı davasının reddi ve erkeğin karşı boşanma davasının kabulü yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı-karşı davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı-karşı davacı erkeğin 31.10.2013 tarihinde davacı-karşı davalı kadına usulune uygun terk ihtarında bulunduğu, ihtarın 13.11.2013 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen kadının ihtara sessiz kaldığı anlaşılmaktadır. Davalı erkek tarafından 30.05.2014 tarihinde anlaşmalı boşanma davası açılmış ve 04.06.2014 tarihinde bu davadan feragat edilmiştir. Hal böyle olunca davalı-karşı davacı erkeğin feragat tarihinden sonra açmış olduğu terke dayalı boşanma davasının reddi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.