Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/19874 K.2016/12497

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından, kusur belirlemesi, maddi ve manevi tazminatların reddi ve tedbir nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Mahkemece erkeğe yüklenen hakaret ve tehdit eylemenin kadının karşı davasından sonraki tarihte gerçekleştiğinin anlaşılmasına göre, bu eylemler davacı karşı davalı erkeğe kusur olarak yüklenemez. Zira her dava açıldığı tarihteki şartlara tabi bulunur ve davadan sonra oluşan vakıalar görülmekte olan boşanma davasında hükme esas alınamaz.

Öyleyse yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, davalı karşı davacı kadının sadakatsiz olduğu ve intihar girişiminde bulunduğu anlaşılmaktadır. Her iki dava tarihi itibariyle boşanmaya sebebiyet veren mevcut olaylara göre, evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur.

Ne var ki bu sonuca ulaşılması tamamen davalı karşı davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davacı karşı davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle kadının boşanma davasının reddi gerekirken, yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır. Ancak boşanma hükmü temyiz edilmediğinden, bozma nedeni yapılmamış yanlışlığa değinilmekle yetinilmiştir.

2-Davacı-davalı erkeğin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacı-karşı davalı erkeğin Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi uyarınca talep edilmiş bir maddi tazminat isteğinin olmadığının anlaşılmasına göre, davacı-karşı davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

b-Boşanma sebebiyle manevi tazminata hükmedilebilmesi için tazminat talep eden tarafın kusursuz veya az kusurlu olması yanında, boşanmaya sebep olan olayların kişilik haklarına saldırı niteliğinde de olması gerekir (TMK m. 174/2).Yukarıda 1. bentte belirtildiği üzere sadakatsiz davranan ve intihar girişiminde bulunan davalı karşı davacı kadın tam kusurludur ve bu olaylar davacı karşı davalı erkeğin kişilik haklarına saldırı teşkil eder. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, tazminata esas olan fiilin ağırlığı ile hakkaniyet kuralları (TMK m. 4 BK m. 42,43,44,49) dikkate alınarak davacı karşı davalı yararına uygun miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.