Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/20344 K.2015/23538

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; kısmen bozulmasına, kısmen onanmasına dair Dairemizin 4.5.2015 gün ve 17985 - 8989 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 1.10.2011 tarihinde yürürlüğe girmiş ise de, bu Kanuna 6217 sayılı Kanunla ilave edilen geçici 3. maddenin (1.) bendinde, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun kanun yollarına ilişkin hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı hükme bağlandığından, karar düzeltme talebinin incelenmesi gerekmiştir. 1- Davacı-davalı erkek mirasçılarının 20.08.2015 tarihli dilekçesinin incelenmesinde ;

Mahkemece ilk hükümde; davalı-davacı kadının tam kusurlu olduğu kabul edilerek davacı-davalı erkek eşin boşanma davası kabul edilmiş, davalı-davacı kadının ise boşanma davası reddedilmiştir. Hükmün kadın eş tarafından temyizi üzerine. Dairemizin 05.04.2013 tarihli ilamı ile "....tarafların eşit kusurlu olduğu kabul edilerek kadının birleşen boşanma davasının kabulü gerektiği" gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılamada her iki eşin boşanma davasının kabulüne karar verilmiş, davalı-davacı kadın eş lehine 1200 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına hükmedilmiş, kadının tazminat talepleri reddedilmiştir.

Bu kez hüküm, kadın eş tarafından; erkek eşin kabul edilen boşanma davası, kusur, reddedilen tazminatlar ve yoksulluk nafakasının miktarı yönünden temyiz edilmiş, Dairemizin 04.05.2015 tarihli ilamı ile "birleşen davada vekalet ücreti hükmedilmemesinin usul ve yasaya aykırı olduğu" gerekçesi ile bozulmuş, sair yönlerden onanmıştır.

Davacı-davalı mirasçıları 20.08.2015 havale tarihli dilekçelerine, erkek eşin mirasçılarını gösteren mirasçılık belgesini ekleyip, ; babalarının öldüğünü, bu nedenle davaya Türk Medeni Kanununun 181/2. maddesi uyarınca kusur tespitine yönelik olarak devam etmek istediklerini bildirmiştir.

Yukarıdaki açıklamalardan anlaşılacağı gibi; davalı-davacı kadın tarafından kendi davasında verilen boşanma hükmü temyiz edilmediğinden; boşanma kararı 05.06.2014 günü mesai bitimiyle kesinleşmiştir. Davacı-davalı erkek ise bu kesinleşme tarihinden sonra 04.08.2015 tarihinde vefat etmiştir. Bu durumda tarafların evliliği ölümle değil; boşanmayla sona ermiştir. Boşanma davasının konusu kalması söz konusu olmadığı gibi; Türk Medeni Kanununun 181/2. maddesi uyarınca kusur tespitine yönelik olarak devam ettirebilecek bir boşanma davası da bulunmamaktadır. Bu nedenlerle, davacı-davalı erkek eş mirasçılarının, dilekçesi gereğince karar düzeltme incelemesi yapılması hukuken mümkün değildir.

2- Davalı-davacı kadının karar düzeltme isteiğinin incelemesine gelince;

Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440. maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Kanunun 442/3. maddesi gereğince; bu maddede gösterilen para cezasının miktarı 5252 sayılı Kanunun 4. maddesiyle artırıldığından ve aynı yasanın 7. maddesiyle;

08.12.2015 (Salı)