Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/20413 K.2016/13823

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından, kusur belirlemesi, erkeğin davasının kabulü ile reddedilen tazminat talepleri yönünden; davalı-karşı davacı erkek tarafından ise, kusur belirlemesi, reddedilen maddi ve manevi tazminat talepleri ile kadının ziynet alacağı talebi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı kadının tüm, davalı-karşı davacı erkeğin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı-karşı davalı kadın, dava dilekçesi ile sadece boşanma ile boşanmanın fer’i niteliğinde nafaka (TMK m. 175) ve maddi-manevi tazminat (TMK m. 174/1-2 ) talebinde bulunmuş, 08.04.2014 havale tarihli cevaba cevap ve karşı davaya cevap dilekçesi ile de düğünde takılan ziynetlerin aynen veya bedelinin tahsilini istemiştir. Bu istek boşanmanın eki niteliğinde değildir. Dava dilekçesinde ziynet alacağı konusunda bir davası bulunmamaktadır.

Bu istek için sonradan harcın yatırılması ve talepte bulunulması isteği dava haline getirmez.

Bu durumda davacı-karşı davalı tarafından usulüne uygun harcı yatırılarak açılmış bir ziynet alacağı davası ve karşı davası olmadığından, davacı-karşı davalı kadının ziynet eşyalarına ilişkin bu talebiyle ilgili olarak “karar verilmesine yer olmadığına” şeklinde hüküm kurulması gerekirken, usulüne uygun bir dava varmış gibi, yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

.../...