Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/20477 K.2016/14240

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından, kusur belirlemesi, tazminat taleplerinin reddi ve nafakaların miktarı yönünden, davalı-karşı davacı erkek tarafından ise kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, ve yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacı-karşı davalı kadın tarafından davalı-karşı davacı erkeğin kişilik haklarına saldırı oluşturan bir davranışının ispatlanamadığı, bu durumda davalı-karşı davacı erkeğin manevi tazminat talebinin reddinin doğru olduğunun anlaşılmasına göre, davacı-karşı davalı kadının tüm, davalı-karşı davacı erkeğin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece, tarafların eşit kusurlu oldukları gerekçesiyle davanın kabulü ile evlilik birliğinin sarsılması (TMK m. 166/1) hukuki sebebiyle boşanmalarına karar verilmiş ise de; yapılan yargılama ve toplanan delillere göre, davalı-davacı erkeğin birlik görevlerini yerine getirmemesine karşılık davacı-davalı kadının da birlik görevlerini yerine getirmediği, eşine "ev alıp üzerime yapmazsan giderim" diye söylediği ve evi terk ettiği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu duruma göre davacı-davalı kadının ağır kusurlu olduğunun kabulü ile yoksulluk nafakası talebinin reddi (TMK m. 175) gerekirken, yazılı şekilde davalı kadın yararına yoksulluk nafakasına hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.