Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/21880 K.2017/708

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından, her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davalı-karşı davacı erkek, daha önce Sincan 2. Aile Mahkemesinin 2013/841 esas sayılı dosyasında 13.11.2013 tarihinde açtığı boşanma davasından 27.01.2014 tarihinde feragat etmiştir. Feragatle, kadından kaynaklanan ve mahkemece kadına kusur olarak yüklenen önceki olayları affetmiş veya en azından hoşgörü ile karşılamıştır. Affedilen veya hoşgörü ile karşılanan olaylar taraflara kusur olarak yüklenemez.

Davacı-karşı davalı kadının, feragat tarihinden sonra boşanmayı gerektirir başkaca kusurlu davranışı kanıtlanamamıştır. Davalı-karşı davacı erkeğin mahkemece kabul edilen kusurlu davranışı ise kararı temyiz etmemesi nedeniyle kesinleşmiştir. Bu durumda davalı-karşı davacı erkek boşanmaya sebep olan olaylarda birlik görevlerini ihmal etmekle tam kusurlu hale gelmiştir.

Bu halde taraflar arasında evlilik birliğini sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı-karşı davalı kadın dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre erkeğin davasının reddi, kadının davasının kabulü gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru bulunmamıştır.