Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/2288 K.2015/16178

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-karşı davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Hükmü temyiz eden davalı-karşı davacı kadın temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Dosyada mevcut sosyal ve ekonomik durum araştırmasından ve fakirlik belgesinden davalı-karşı davacı kadının gelirinin ve malvarlığının bulunmadığı görülmekle adli yardım talebi kabul edilerek “temyiz harç ve giderlerinden muafiyete" münhasır olmak üzere adli yardımdan yararlandırılmasına (HMK m.336/3) karar verilip, temyiz itirazlarının incelenmesine karar verilmiştir.

2-Davalı-karşı davacı, kadın cevap dilekçesinde davacı-karşı davalı tarafından açılan boşanma davasının reddini, açmış oldukları davanın kabulü ile boşanmalarına karar verilmesini talep etmiş, adli yardım talebinde de bulunmuştur.

Yerel mahkeme tarafından davalı-karşı davacı tarafın adli yardım talebi hakkında bir karar verilmeden, karşı dava yönünden harç alınmadan yargılamaya devam edilerek, davacı-karşı davalı erkeğin davası kabul edilerek tarafların boşanmalarına karar verilmiş kadının karşı davası hakkında hüküm tesis edilmemiştir. Dosya içerisinde mahkemece verilmiş bir adli yardım kararı bulunmamaktadır.

Usulüne uygun açılmış bir davada başvuru harcı ve gerekli nispi veya maktu peşin harcın mahkeme veznesine yatırılması gerekir (Harçlar Kanunu m.32).

O halde davalı-karşı davacı kadının adli yardım talebi hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmesi, adli yardım talebinin kabulüne karar verilmesi halinde karşı dava yönünden yargılamaya harç alınmadan devam edilmesi, talebin reddine karar verilmesi halinde davalı-karşı davacıya harcın tamamlanması için Harçlar Kanununun 30. maddesine göre süre verilmesi, harcın tamamlanması halinde, delillerin değerlendirilip hasıl olacak sonucuna göre karar verilmesi, harcın yatırılmaması halinde ise karşı davanın açılmamış sayılmasına, karar verilmesi gerekirken, bu yönün nazara alınmaması doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.