Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/23647 K.2017/2696

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı kadın tarafından, her iki boşanma davası ile reddedilen ziynet ve çeyiz eşyası alacağı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı-davacı kadın tarafından 21/01/2013 tarihinde karşı boşanma davası açılmış, davalı-davacı kadın vekili 17/11/2014 tarihli celsede kendi açtıkları boşanma davasından feragat ettiklerini bildirmiştir. Mahkeme, kadının açmış olduğu davanın feragat nedeniyle reddine karar vermiştir.

Davalı-davacı kadın vekiline ait vekaletname davadan feragat ile ilgili özel yetkiyi içermemektedir (HMK m.74). Gerçekleşen bu durum karşısında davalı-davacı kadının vekilinin davadan feragat konusunda özel yetkisi bulunmadığı gözetilmeden kadının boşanma davasının feragat nedeniyle reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup hükmün münhasıran bu sebeple bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

2- DavaIı-davacı kadın vekilinin ziynet ve çeyiz alacağı davalarına yönelik açık bir feragat beyanı bulunmamaktadır. Davadan feragat beyanının, kesin ve duraksamaya yer bırakmayacak şekilde açık olması lazımdır. O halde kadının ziynet ve çeyiz alacağı davalarının esasına girilerek gösterilen deliller değerlendirilip gerçekleşecek sonucu uyarınca karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.