Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/2376 K.2015/18873

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı erkek tarafından kendisinin reddedilen boşanma davası, tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 20.10.2015 günü tebligata rağmen taraflar adına kimse gelmedi. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davacı-davalı (kadın) tanıklarının kadından aktardıkları olaylar sabit kabul edilemez. Davacı-davalı kadın tanıklarının beyanlarında geçen bir kısım olaylardan sonra ise evlilik birliği devam etmiştir. Davalı-davacı erkeğin dosya kapsamından ispatlanan başkaca bir kusurlu davranışı bulunmamaktadır. O halde davacı-davalı (kadın)'ın davasının da reddi gerektiği halde yazılı şekilde kabulü doğru değildir. Ancak bu husus temyize konu edilmediğinden yanlışlığa değinilmekle yetinilmiş, bozma sebebi yapılmamıştır.

2-Davalı davacı erkeğin temyizine hasren yapılan incelemeye gelince;

a- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

b- Yukarıda 1. bentte açıklandığı üzere boşanmaya neden olan olaylarda davalı-davacı erkeğin kusuru ispat edilemediğinden, davacı-davalı kadın yararına Türk Medeni Kanununun 174/1-2. maddesi anlamında maddi ve manevi tazminat koşulları oluşmamıştır. Yetersiz gerekçe ile davacı-davalı kadın yararına maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.