Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/24259 K.2015/23894

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından ziynet davasının reddedilen kısmı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı kadın ziynetlerin elinden alındığını iddia etmiş; davalı ise ziynetlerin davacının babası tarafından alındığını, kendisinin ziynetlerden haberinin olmadığını savunmuştur.

Mahkemece ziynet davası kısmen kabul olunarak davalının, 6 adet çeyrek altını bozdurduğu kabul olunmuş, çeyrek altınlar yönünden aynen iadesine, kadın tarafından talep edilen 8 adet toplam 191 gram bilezik yönünden ise bu bileziklerin davalının babası tarafından alındığı, davalının nam ve hesabına alındığının kanıtlanamadığı, ayrıca husumetin davalının babasına yöneltilmesi gerektiğinden bahisle davacının bilezikler yönünden davasının reddine karar verilmiştir.

Ziynetlerin davalının babası tarafından alınması, davalı eşi ziynetleri iade yükümlüğünden kurtarmaz. Açıklanan nedenle mahkemece işin esasına girilerek bir karar verilmesi gerekirken, davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.