KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2015/24370 E., 2016/1221 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Ocak 2016
- Mahkemesi
- Aile Mahkemesi
- Dava türü
- Boşanma
Karar Metni
405 kelime·2 dk okuma
Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; kısmen onanmasına-kısmen reddine dair Dairemizin 27.04.2015 gün ve 23291-8449 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü; 1-Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre davacı kadının karar düzeltme isteği yersizdir. 2-Davalı erkeğin karar düzeltme isteğinin incelenmesine gelince;
Hüküm, davacı kadın tarafından temyiz edilmiş, davalı vekili de temyize cevap dilekçesinde hükme ilişkin itirazlarını bildirerek katılma yolu ile temyiz isteğinde bulunmuştur (HUMK. m. 433/2). Davacı tarafın temyiz dilekçesi, davalı tarafa 08.07.2014 günü tebliğ edilmiş, karşı taraf hükme itirazlarını da ihtiva eden temyize cevap dilekçesini, yasal on günlük süre içinde 16.07.2014 günü vermiştir.Bu durumda davalı erkeğin katılma yoluyla temyiz talebi süresindedir.
Ne var ki ilk inceleme sırasında bu husus gözden kaçırılarak, temyiz tarihi 25.07.2014 olarak kabul edilerek davalı erkeğin katılma yoluyla temyiz isteğinin süreden reddine karar verildiğinden, davalı erkeğin karar düzeltme isteğinin Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440-442 maddeleri gereğince kabulü ile Dairemizin 27.04.2015 tarih ve 2014/23291esas, 2015/8449 karar sayılı ilamının, davalı erkeğin temyiz isteğinin süreden reddine ilişkin 1 nolu bendinin kaldırılmasına karar verilmesi gerekmiştir.
Davalı erkeğin kusur belirlemesi, davacı kadın yararına hükmedilen tazminatlar, tedbir nafakası ve vekalet ücretine yönelik temyiz isteğinin incelenmesine gelince; Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.
21.01.2016 (Perş.)
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2015/24370, K. 2016/1221, 21 Ocak 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama