Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/25056 K.2016/2105

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; onanmasına dair Dairemizin 29.05.2013 gün ve 2414-14787 sayılı ilamıyla ilgili davacı kadın tarafından, ortak çocukların velayet düzenlemesi yönünden karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 1.10.2011 tarihinde yürürlüğe girmiş ise de, bu Kanuna 6217 sayılı Kanunla ilave edilen geçici 3. maddenin (1.) bendinde, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun kanun yollarına ilişkin hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı hükme bağlandığından, karar düzeltme talebinin incelenmesi gerekmiştir.

Mahkemece; fiilen anne ile yaşamakta olup anneleriyle birlikte yaşamaya devam etmek istediklerini beyan eden müşterek çocuklar 1999 doğumlu ..., 2000 doğumlu ... ve 2005 doğumlu ... velayetleri "çocukların kendileri ile ilgili karar verebilecek yaşta olmadıkları, çocukların annenin etkisi altında oldukları, annenin vardiyalı olarak çalıştığı, başka bir erkekle birlikteliğinden küçük bir çocuğunun olduğu, davalı babanın yargılama aşamasında küçükler için uygun yaşam ortamı hazırladığı ve velayet görevini yürütmesinde engel bir durumu olmadığı,

çocukların velayetlerinin davalı babalarına verilmesinin çocukların yararına uygun olacağı" gerekçesiyle davalı babaya bırakılmış, davacı anne tarafından velayet düzenlemesine yönelik temyiz olunan hüküm Dairemizin 29.05.2013 tarih ve 2013/2414 esas, 2013/14787 karar sayılı ilamı ile onanmıştır.

Velayet düzenlemesi yapılırken; göz önünde tutulması gereken temel ilke, çocuğun "üstün yararı" (Birleşmiş Milletler Çocuk Haklarına Dair Sözleşme m. 3; Çocuk Haklarının Kullanılmasına ilişkin Avrupa Sözleşmesi m. l. TMK m. 339/1. 343/1. 346/1. Çocuk Koruma Kanunu m. 4/b) dır. Çocuğun üstün yararı belirlerken; onun bedensel, zihinsel, ruhsal, ahlakı ve toplumsal gelişiminin sağlanması amacının gözetilmesi gereklidir.

Ana ve babanın yararları; boşanmadaki kusurları, ahlaki değer yargıları, sosyal konumları gibi durumları, çocuğun üstün yararını etkilemediği ölçüde göz önünde tutulur. İdrak çağında bulunan müşterek çocuklar 1999 doğumlu ..., 2000 doğumlu ... ve 2005 doğumlu ... duruşmada alınan beyanlarında; fiilen birlikte yaşadıkları anneleri ile birlikte yaşamaya devam etmek istediklerini, okullarından ve devam ettikleri spor kulübünden ayrılmak istemediklerini beyan etmişlerdir.

Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesinin 12, Çocuk Haklarının Kullanılmasına İlişkin Avrupa Sözleşmesinin 3. ve 6. maddeleri, iç hukuk bakımından idrak çağında olduğu kabul edilen çocukların kendilerini ilgilendiren konularda görüşünün alınması ve görüşüne gereken önemin verilmesini öngörmektedir.

Çocukların fikri, bedeni ve ahlaki gelişimindeki yüksek yararı gerektirdiği takdirde, açıkladığı görüşünün aksine karar verilmesi de mümkün olup; bunun haklı gerekçelerinin kararda gösterilmesi gerekir. Mahkemece, idrak çağında olan çocukların görüşünün aksine velayetlerinin babada kalmasına dayanak yapılan gerekçeler, velayetlerin anneye verilmesi halinde çocukların fikri, bedeni ve ahlaki gelişmelerinin zarara uğrayacağını gösterir nitelikte değildir.

Bu yön gözetilerek, idrak çağındaki çocukların görüşü de dikkate alınarak velayetlerinin davacı anneye bırakılması gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Ancak bu hususunun ilk inceleme sırasında gözden kaçırıldığı anlaşılmakla, davacı kadının karar düzeltme isteğinin kabulü ile Dairemizin 29.05.2013 tarih ve 2013/2414 esas, 2013/14787 karar sayılı onama kararının kaldırılmasına, yerel mahkemenin velayetlere yönelik 2 nolu hüküm bendinin yukarıda açıklanan sebeplerle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.