Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/25609 K.2017/4051

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından;davalı-karşı davacı erkeğin davasının kabulü ile davalı-karşı davacı erkek lehine verilen manevi tazminat, kusur belirlemesi ve tazminat taleplerinin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı-karşı davacı erkeğin karşı dava dilekçesinde kadının aile sırlarını başkalarına anlattığı vakıası ile davacı-karşı davalı kadının eşini sevmediğini söylediği vakıalarına dayanmadığı, dava ve cevaba cevap dilekçesinde dayanılmayan bu vakıaların davacı-karşı davalı kadına kusur olarak yüklenemez ise de; mahkemece kabul edilen ve gerçekleşen vakıalara göre boşanmaya sebebiyet veren olaylarda tarafların eşit kusurlu olduklarının anlaşılmış bulunmasına göre davacı-karşı davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Yukarıda 1. bentte açıklandığı üzere boşanmaya sebebiyet veren vakıalarda taraflar eşit kusurludur. Eşit kusurlu eş yararına manevi tazminata (TMK m.174/2) hükmedilemez. Bu husus gözetilmeden davalı-karşı davacı erkek yararına manevi tazminata hükmedilmesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.