Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/26317 K.2017/3577

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı kadın tarafından kusur belirlemesi, reddedilen maddi ve manevi tazminat talepleri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece, boşanmaya sebep olan olaylarda, tarafların eşit kusurlu oldukları gerekçesiyle, karşılıklı açılan boşanma davalarının kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmiştir. Toplanan delillerden, mahkemece kadına yüklenen hakaret vakıasına davacı-karşı davalı erkeğin vakıa olarak dayanmadığı gibi böyle bir eylemin varlığı da ispatlanamamış olup kadına kusur olarak yüklenemez.

Davalı-karşı davacı kadının intihar girişiminde bulunduğu, engel olmak isteyen eşini silahla tehdit ettiği, buna karşılık davacı- karşı davalı erkeğinde eşine fiziksel şiddet uyguladığı, hakaret ettiği ve eşini evden kovduğu anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında evlilik birliğinin sarsılmasına neden olan olaylarda, davacı-karşı davalı erkek, kadına oranla daha ağır kusurludur. Erkeğin kadına yönelik eylemleri kişilik haklarına saldırı teşkil edecek niteliktedir.

Hal böyleyken, tarafların eşit kusurlu kabulü ve bu yanılgılı kusur belirlemesine bağlı olarak davalı- karşı davacı kadının maddi ve manevi tazminat (TMK m. 174/1 - 2) taleplerinin reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.