Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/26643 K.2016/2356

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davacı erkek 26.12.2014 tarihli dilekçesiyle boşanma kararının temyizine ilişkin beyanından feragat ettiğini bildirdiğinden bu hususa yönelik temyiz isteminin feragat nedeniyle reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı erkeğin boşanma dışındaki temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

a-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

b-Toplanan delillerden davalı kadın tarafından 11.07.2012 tarihinde Körfez Asliye Hukuk Mahkemesi'nde 2012/512 esas sayılı dosyasıyla boşanma davası açtığı ve kadının bu davadan 09.04.2013 tarihinde feragat ettiği anlaşılmaktadır. Bu durumda feragat tarihinden önceki kocadan kaynaklanan kusurların affedildiği, en azından hoşgörü ile karşılandığının kabulü gerekir. Affedilen ya da hoşgörü ile karşılanan olaylar boşanma sebebi yapılamaz.

Boşanmaya sebep olan olaylarda davacı erkeği eve almayıp maaşını alan davalı kadın tam kusurlu olup, tam kusurlu eş yararına yoksulluk nafakası ve maddi-manevi tazminat verilmez. Durum böyleyken davacı erkeğin tam kusurlu kabul edilmesi ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davalı kadın yararına koşulları oluşmadığı halde yoksulluk nafakasına ve maddi-manevi tazminata hükmedilmesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.