KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2015/2903 E., 2016/179 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Ocak 2016
- Mahkemesi
- Aile Mahkemesi
- Dava türü
- Karşılıklı Boşanma-Tedbir Nafakası-Ziynet Alacağı
Karar Metni
357 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı kadın tarafından, erkek tarafından açılan boşanma davasının kabulü, kusur belirlemesi, nafakaların miktarı ile reddedilen tazminat ve ziynet alacağı yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 11.01.2016 günü temyiz eden davalı-davacı ... vekili Av. ................. geldi. Karşı taraf davacı-davalı ... ve vekilleri geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2-Ziynet eşyaları kadının kişisel malı olup, erkek eşe iade etmemek kaydıyla hibe edilmedikçe erkek tarafından kadına iade edilmelidir. Mahkemece davalı-karşı davacı kadının evden ayrılırken elinde iki poşet olduğuna yönelik tanık beyanları esas alınarak, ziynetlerin kadın tarafından götürüldüğü kabul edilmiş ve ziynetlerle ilgili talebinin reddine karar verilmiştir.
Yapılan yargılama ve toplanan delillerden, davacı-karşı davalı erkek tanıklarının ziynetlerin kadın tarafından götürüldüğüne ilişkin bir beyanları bulunmamaktadır.
Aksine müşterek evde yaşanan en son tartışma üzerine taraflar ayrı yaşamaya başlamışlar, kadın ile beraber evde bulunan ve birlikte ayrılan tanıklar, davalı-karşı davacı kadının ziynetlerini almasına erkeğin anne ve babasının engel olduğu, yatak odasına girmesine mani oldukları ve üzerinde ziynetleri olmadan evden ayrılmak zorunda kaldıklarını beyan etmişlerdir.
Aynı oturumda tanık olarak birlikte dinlenen davacı-karşı davalı erkeğin anne ve babasının ziynetlerin alınmasına engel olunmadığı ve ziynetlerin giderken kadının üzerinde olduğuna ilişkin aksi yönde bir beyanları da bulunmamaktadır. Bu durumda, davalı-karşı davacı kadının ayrılırken ziynet eşyalarını yanında götüremediğinin kabulünde zorunluluk vardır.
O halde kadının ziynet alacağı davasının kabulü gerekirken, yazılı gerekçe ile ziynetlere ilişkin talebin reddi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2015/2903, K. 2016/179, 11 Ocak 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama