Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/3212 K.2015/20130

.....

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı erkek tarafından kusur belirlemesi, reddedilen tazminatlar, tedbir nafakası ve ihtiyati tedbir kararı yönünden; davacı-davalı kadın tarafından ise kusur belirlemesi, reddedilen tazminatlar, tedbir nafakası miktarı ve reddedilen yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 03.11.2015 günü duruşmalı temyiz eden davacı-davalı ... vekili Av. ... ve karşı taraf temyiz eden davalı-davacı ... ile vekili Av. ... geldiler.

Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle 11.12.2013 tarihli tensip kararında, davalı-davacı erkek adına kayıtlı taşınmaz üzerine konulan tedbir kararının Türk Medeni Kanununun 169.maddesi kapsamında verildiğinin ve boşanma kararının kesinleşmesi tarihinde kendiliğinden sona erdiğinin tabii bulunmasına göre, davalı-davacı erkeğin tüm, davacı-davalı kadının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece taraflar eşit kusurlu kabul edilerek boşanmalarına ve tarafların tazminat taleplerinin reddine karar verilmiş ise de, toplanan delillerden; davalı-davacı erkeğin eşini aşağıladığı, onunla zengin diye evlendiğini söylediği,eşini baskı altında tuttuğu, davacı-davalı kadının ise eşinden maddi taleplerde bulunduğu, evi terk ettiği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu olaylar karşısında evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda, davalı- davacı erkeğin eşine göre daha ağır kusurlu bulunduğunun kabulü gerekir. Hal böyleyken, tarafların eşit kusurlu kabulü ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davacı-davalı kadının maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

....