Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/3970 K.2015/12242

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, aile konutu olduğu iddia edilen taşınmazın tapu kaydının iptali ve tescili ile tapu kütüğüne aile konutu şerhi konulmasına ilişkindir. Türk Medeni Kanununun 194/1. maddesi uyarınca eşlerden biri diğerinin rızası bulunmadıkça aile konutunu devredemez, konut üzerindeki hakları sınırlandıramaz.

Toplanan delillerden dava konusu taşınmazın aile konutu olduğu, hak sahibi olan davalı ...'in, davacı eşinin rızasını almadan konutu 16.06.2011 tarihinde davalılardan ...'ye devrettiği ve davalıların da birbirlerini tanıdıkları anlaşılmaktadır. Bu durumda davalı ... yararına Türk Medeni Kanununun 1023. maddesinde yer alan koşulların gerçekleştiğinden söz edilemez. Davacı kadının aile konutunu terketmesi, konutun bu niteliğini ortadan kaldırmaz.

Açıklanan sebeplerle davanın kabulü yerine yetersiz gerekçe ile reddi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacı ve davalılardan Mehmet'in dava konusu taşınmazı bir ay kadar aile konutu olarak birlikte kullandıkları, davacının kendi rızası ile eşyalarını da alarak müşterek konuttan ayrılmasından 20 gün kadar sonra da eşi Mehmet'in müşterek konutu boşalttığı ve diğer davalı ...'ye sattığının ve satışın taşınmazın aile konutu vasfını kaybetmesinden sonra yapıldığının anlaşılmasına göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar verilmesi gerektiğini düşündüğüm için sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.