Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/4131 K.2015/18191

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı tarafından, her iki davaya yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Toplanan delillerden; davalı-karşı davacının mahkemece kabul edilen kusurlu davranışları yanında, davacı-karşı davalı kadının da eşine “aptal, gerizekalı, öküz, hayvan” diyerek hakaret ettiği, eşininin ve kayınvalidesinin yüzüne tükürdüğü anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davalı-karşı davacı (erkek) de dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, davalı-karşı davacının da davasının kabulü ile boşanmaya (TMK.md.166/1) karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davasının reddi doğru bulunmamıştır.