Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/4253 K.2015/18780

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı kadın tarafından; kişisel ilişki, nafaka miktarı ve artış oranı, tazminat miktarları, masrafların iadesi, yargılama gideri, vekalet ücreti ve mal rejimi istekleri yönünden verilen karar, davalı-davacı erkek tarafından ise; kusur belirlemesi, tazminatlar, nafakalar, velayet ve reddedilen tazminat isteği yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı erkeğin tüm, davacı-davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı-davalı kadın dava dilekçesinde yasal mal rejiminin sona ermesine yönelik talepde bulunmuştur. Mahkemece bu taleplerin boşanmanın fer'isi niteliğinde olmadığından karar verilmesine yer olmadığına dair hüküm kurulmuştur. Taraflarca boşanma kararı temyiz edilmeyerek kesinleşmiş ve bu talepler Türk Medeni Kanununun 225. maddesi çerçevesinde incelenebilir hale geldiğinden yapılan temyiz incelemesinde;

Dava açılırken yatırılan başvuru harcı tüm talepleri kapsar. Davacı-davalı kadının mal rejiminin sona ermesine ilişkin dava ve talepleri yönünden nispi harcın tamamlattırılması; (Harçlar Kanunun 30-32 md.) harcın tamamlattırılmasından sonra işin esası hakkında olumlu veya olumsuz bir hüküm tesis edilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesine yer olmadığına, şeklinde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.