Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/4616 K.2015/18992

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı erkek tarafından kendi reddedilen boşanma davası, kusur belirlemesi, tazminatlar, nafakalar,...'in velayeti, vekalet ücreti ve yargılama gideri yönünden, davalı-karşı davacı kadın tarafından ise kusur belirlemesi, tazminat ve nafakaların miktarı ve başlangıç tarihi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle müşterek çocuk... için hükmedilen tedbir nafakasının anneye teslim tarihi olan 13.02.2013'ten itibaren geçerli olduğunun anlaşılmasına göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece, davacı-karşı davalı erkeğin boşanma davasının reddine, kadın tarafında açılan davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmiştir. Mahkemenin de kabulünde olduğu üzere davalı-davacı kadın da eşine hakaret edip, çocuklara fiziksel şiddet uygulamıştır.

Gerçekleşen bu duruma göre, erkek de boşanma davası açmakta haklı olup, erkeğin de boşanma davasının kabulüne karar vermek gerekirken, reddi doğru değil ise de, kadının boşanma davasının kabulü suretiyle verilen boşanma hükmü temyize getirilmediğinden kesinleşmiştir. Bu durumda erkeğin boşanma davasındaki boşanma talebinin konusu kalmamıştır.

O halde, bu husus gözetilerek, erkeğin boşanma talebi hakkında, konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına şeklinde hüküm tesisi ile yargılama giderleri ve vekalet ücreti konularında, davada haklılık durumuna göre (HMK.m.331/1) hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

3-Müşterek çocuk Kübra 17.09.2013 tarihinde evlenmiştir. Evlilik kişiyi ergin kılar. Bu durumda evlenmeyle ergin olan Kübra hakkında velayet düzenlemesi yapılması doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

4-Velayeti babaya verilen müşterek çocuk ... için, boşanmakla kendisi yoksulluğa düşecek olan anne aleyhine tedbir ve iştirak nafakasına hükmedilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

5-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre müşterek çocuk...'in ihtiyaçlarına nazaran takdir edilen iştirak nafakası azdır. Mahkemece Medeni Kanunun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

6-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davalı-davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat azdır. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK md.174/1) ve manevi (TMK md. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

7-Mahkeme kararları infazda tereddüt oluşturmayacak şekilde açık ve net olmalıdır. Mahkemece tarafların yüzüne karşı tefhim edilen kararda taraflarla çocuklar arasında kurulan kişisel ilişkinin sürelerinin açıkça düzenlemesi gerekirken bu konuda hüküm kurulmayıp 13.02.2013 tarihli ara karara atıf yapılması doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.