Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/478 K.2015/14739

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı erkek tarafından kusur belirlemesi, kadın lehine hükmedilen nafakalar, tazminat taleplerinin reddi ve velayet yönünden; davalı kadın tarafından ise kusur belirlemesi, nafaka miktarları ve tazminat taleplernin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı kadının güven sarsıcı davranışlarının ispatlanmadığı nın anlaşılmasına göre, davalının tüm, davacının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların müşterek çocuğu Mehmet Zait 13.04.2015 doğumlu olup idrak çağındadır. Çocuk, uzmana verdiği beyanda babasına düşkün olduğunu, babası ile kalmak istediğini, annesinin yanına gitmek istemediğini beyan etmiş, mahkemece aldırılan sosyal inceleme raporunda da çocuğun velayetinin babasına verilmesinin çocuğun menfaatine uygun olacağı belirtilmiştir.

Çocuğun yeterli idrak gücüne sahip olduğunun kabul edildiği durumlarda yüksek çıkarına açıkça ters düşmediği taktirde, ifade ettiği görüşe önem verilmelidir (Çocuk Haklarının Kullanılmasına İlişkin Avrupa Sözleşmesi m.6/c). Dosyada çocuğun tercihinin, onun yüksek çıkarına aykırı düşeceğine ilişkin bir delil ve olgu bulunmamaktadır.

Davalı kadının uzman ile yaptığı görüşmede çocuk babasına düşkün olduğu için evi terk ederken çocuğu yanında götürmediğini beyan ettiği anlaşılmaktadır. Bu nedenle müşterek çocuğun velayetinin davacı erkeğe verilmesi çocuğun menfaatine daha uygun olacağı halde yazılı gerekçe ile davalı kadına verilmesi doğru görülmemiştir.