Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/4817 K.2015/19219

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından, kusur belirlemesi ve tazminat taleplerinin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece taraflar eşit kusurlu kabul edilerek, davacı kadının tazminat taleplerinin reddine karar verilmiş ise de; toplanan delillerden davalı erkeğin; ailesinin evlilik birliğine müdahalesine sessiz kaldığı, eşini istemediğini söylediği anlaşılmaktadır. Boşanmaya sebep olan olaylarda kadına atfı kabil bir kusurun varlığı ispat edilememiştir. Gerçekleşen bu durum karşısında evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda davalı erkeğin tamamen kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Hal böyleyken, tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi ve davacı kadının maddi ve manevi tazminat (TMK md. 174/1,2) taleplerinin reddedilmesi doğru görülmemiştir.