Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/4914 K.2015/4901

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı erkek eş tarafından, kusur belirlemesi, manevi tazminat talebinin reddi, davalı-davacı kadın eş lehine hükmolunan manevi tazminat ve yoksulluk nafakası yönünden; davalı-davacı kadın eş tarafından ise manevi tazminat talebinin reddi, maddi tazminat ve nafakaların miktarları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı kadın eşin tüm, davacı-davalı erkek eşin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece davacı-davalı erkek eş tamamen kusurlu kabul edilip, kadın eş yararına maddi tazminata hükmedilmiş ise de, tüm dosya kapsamından; davacı-davalı erkek eşin reddedilen ilk boşanma davasını açıp boşanma sebebi yaratıp, fiili ayrılığa neden olduğu, buna karşılık davalı- davacı kadın eşin ise reddedilen ilk davadan sonra eşine hakaret ettiği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya neden olan olaylarda tarafların eşit derecede kusurlu olduklarının kabulü gerekir. Eşit kusurlu eş yararına maddi tazminata hükmolunamaz (TMK m. 174/1). Durum böyleyken, mahkemece davacı-davalı erkek eşin tamamen kusurlu olduğunun kabulü ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak kadın eş lehine maddi tazminata karar verilmesi isabetsiz olmuş ve bozmayı gerektirmiştir.