Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/4950 K.2015/20514

.... Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı erkek tarafından kusur belirlemesi, davalı-karşı davacı kadın yararına hükmedilen tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanma davalarında, manevi tazminata (TMK md. 174/2) hükmedebilmek için, boşanmaya neden olan olaylarda kusursuz veya az kusurlu olmanın yanında boşanmaya sebep olan olayların tazminat isteyen tarafın kişilik haklarına saldırı niteliğinde olması gerekmektedir.

Davacı-karşı davalı erkek tarafından Türk Medeni Kanununun 166/1 maddesi uyarınca 27.08.2008 tarihinde açılan boşanma davası, mahkemece, tanık beyanlarında geçen hadiselerin, evlilik birliğinin sarsılmasına yeterli görülmediğinden bahisle reddedilmiş, karar taraflarca temyiz edilmeyerek kesinleşmiş, taraflar arasında o tarihten sonra gerçekleşen bir hadisenin varlığı da kanıtlanamamıştır.

İlk davayı açarak boşanma sebebi yaratan davacı-karşı davalı erkeğin bu kusuru, davalı-karşı davacı kadının kişilik haklarına saldırı olarak kabul edilemez. O halde, davalı-karşı davacı kadının manevi tazminat talebinin reddi gerekirken, kabulü doğru olmamıştır.

....