Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/5003 K.2015/18819

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı kadın tarafından tedbir-yoksulluk nafakasının reddi, müşterek çocuk yararına hükmolunan tedbir ve iştirak nafakaları ile yararına hükmolunan tazminatların miktarları yönünden; davalı tarafından ise tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının tüm, davacının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat azdır. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK md.174/1) ve manevi (TMK md. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

3-Davacı dava dilekçesinde maddi ve manevi tazminat talepleri için yasal faiz de talep etmiştir. Boşanma hükmünün kesinleştiği tarihten geçerli olmak üzere tazminatlar için yasal faiz yürütülmesi gerekirken, mahkemece usul ve yasaya aykırı olarak davacının faiz isteğini de kapsar bir şekilde fazlaya ilişkin talebe yönelik "ret" hükmü kurulması bozmayı gerektirmiştir.