Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/5093 K.2015/20292

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı kadın tarafından, kusur belirlemesi ve tazminat taleplerinin reddi, nafaka miktarları, düğünde takılan paralara dair talebinin reddi yönünden; davalı erkek tarafından ise, tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının tüm, davacının ise aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Toplanan delillerden evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına ve geçimsizliğe sebep olan olaylarda; davalı kocanın bağımsız konut temin etmediği, ailesinin evliliğe müdahalesine sessiz kaldığı ve güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu anlaşılmaktadır. Davacı kadının kusurlu bir davranışı kanıtlanamamıştır. Gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya sebep olan olaylarda davalı koca tam kusurlu olup, davacı kadın yararına Türk Medeni Kanununun 174/1-2. maddesi koşulları oluşmuştur. Hal böyle iken mahkemece, tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davacı kadının maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddi doğru olmamıştır.

3- Davacı, düğünde takılan 1.100 TL paranın tarafına ödenmesini talep etmiş, mahkemece talebi ispatlanamadığından reddedilmiştir. Davacı tanığı Derya Kalender'in beyanından söz konusu paranın da ziynetler gibi kasaya konulup davacıya verilmediği anlaşılmaktadır. Bu halde, davacının düğünde takılan paralara yönelik talebinin kabulü gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.