Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/5601 K.2015/20437

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından, ziynet alacağı davasının reddi yönünden; davalı erkek tarafından ise, kadının boşanma davası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kadının tüm, davalı erkeğin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece, davalı erkek ağır kusurlu kabul edilerek tarafların boşanmalarına karar verilmiş ise de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden, davacı kadının, eşine “salak, manyak, tipsiz” şeklinde sözler söyleyerek hakaret ettiği, buna karşılık, davalı erkeğin de “seni annemin isteği üzerine aldım, yoksa almazdım” şeklinde sözler ile duygusal şiddet uyguladığı anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya neden olan olaylarda tarafların eşit derecede kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Durum böyleyken, davalı erkeğin daha fazla kusurlu olduğu yönündeki kusur belirlemesi ve bu hatalı kusur belirlemesi sonucu davacı kadın yararına maddi (TMK. md. 174/1) ve manevi(TMK.md. 174/2) tazminata hükmedilmesi doğru görülmemiştir.