Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/5817 K.2015/21285

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle karşı dava dilekçesinde dayanılmayan, davacı-karşı davalı kocanın güven sarsıcı davranışlarının kusur belirlemesinde dikkate alınması doğru değil ise de; davacı-davalı kocanın kabul edilen diğer kusurlu davranışları karşısında bu durumun sonuca etkili olmadığının anlaşılmasına göre, davalı-davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Dava, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu döneminde açılmıştır. Hukuk Muhakemeleri Kanunun 141. maddesi gereğince tahkikat aşamasında iddia ve savunma genişletilemez. Davalı-karşı davacı kadın tahkikat aşamasında iddiasını genişleterek Türk Medeni Kanununun 174/1-2. maddesi uyarınca maddi ve manevi tazminat talebinde bulunmuştur.

Davalının bu talebe açık rızası bulunmadığı gibi, bu konuda usulünce yapılmış bir ıslah (HMK.md.176) işlemi de mevcut olmadığından, mahkemece hakkında olumlu ya da olumsuz karar verilebilecek nitelikte, bir tazminat talebi mevcut değildir. Talepten fazlasına hükmedilemez (HMK.md.26).

Bu durumda; davalı-davacı kadının tazminat talepleri hakkında “usulüne uygun ileri sürülmediğinden karar verilmesine yer olmadığına” karar verilecek yerde, bu konuda yazılı şekilde maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi bozmayı gerektirmiştir.